Robotik parmakla beynimizin biyolojik el ile ilişkisi
İngiltere’de London College Üniversitesi’nden (UCL) araştırmacılar, bir küme insanı fazladan robotik bir başparmak kullanması için eğittiler. Ve bu bireylerin aslında hüner gerektiren işleri (tek elle ancak iki baş parmakla blok kulesi yapmak gibi) tesirli halde yapabildiklerini keşfettiler. Bulguları Science Robotics’te yayımlanan araştırmanın müellifleri “Başparmağı kullanmak üzere eğitilen iştirakçilerin, bu parmağı gittikçe daha çok bedenlerinin bir modülü üzere hissettiklerini” yazdılar. Araştırmanın bulguları, insan beyninin teknolojik araçlara adapte olabilme ve onlarla etkileşim kurabilme yetisine işaret ediyor.
Dizayncı Dani Clode, “Üçüncü başparmağı kullanırken insanların doğal el hareketlerini değiştirdiğini gördük ve robotik başparmağı kendi bedenlerinin bir modülü üzere hissettiğini de bildirdiler” diyor.
3D YAZICI ESERİ
Kaybolan bir fonksiyonu yerine koymaktan, insan bedeninde bir uzantı oluşturmaya kadar protezlere yönelik bakış açımızı tekrar şekilleniyor. “Üçüncü başparmak” ismi verilen aletin hikayesi de bu bağlamda ilgi cazibeli. Dizayncı Dani Clode, robotik parmağı Kraliyet Sanat Fakültesi’ndeki ödüllü bir yüksek lisans projesinin modülü formunda geliştirmeye başlamış. Daha sonra, tekrar UCL’de çalışan ve beynin bedene yapılan desteklere nasıl ahenk sağlayabildiğini araştıran Prof. Tamar Makin’in sinirbilim grubu ile birlikte deneylere başlamışlar.
Robotik başparmak bir 3D yazıcı eseri. Kullanıcının gerçek başparmağının karşısındaki tarafına, küçük parmağın yanına takılıyor. Kullanıcı, ayak başparmağının alt tarafında, ayaklarına bağlı basınç sensörleri ile onu denetim ediyor. Başparmağa kablosuz olarak bağlanan her iki ayak parmağı sensörü, kullanıcıdan gelen ince basınç değişikliklerine anında cevap vererek başparmağın farklı hareketlerini denetim ediyor.
Çalışma kapsamında 20 iştirakçi, başparmağı beş gün boyunca kullanmak üzere eğitildi ve bu müddet boyunca, eğitimden sonra her gün başparmağı günlük hayatlarında kullanmak üzere konutlarına götürdüler. Günde 2 ila 6 saat kullanım mühleti sağlandı. Bu iştirakçiler, tıpkı eğitimi tamamlarken başparmağın statik bir versiyonunu giyen 10 denetim iştirakçisinden oluşan ek bir kümeyle karşılaştırıldı. Laboratuvardaki günlük oturumlar sırasında iştirakçiler, tek elle birden fazla top yahut şarap kadehi almak üzere elleri ve başparmak ortasındaki işbirliğini artırmaya yardımcı olan vazifelere odaklanarak başparmağı kullanmak üzere eğitildiler. Başparmak kullanmanın temellerini çok süratli bir biçimde öğrenirken eğitim motor denetimlerini, el hünerlerini ve el-başparmak uyumlarını başarılı bir halde geliştirmeleri de sağlandı. İştirakçiler, dikkatleri dağıldığında (bir matematik sorunu çözerken tahta bir blok kule inşa ederken) yahut gözleri bağlıyken başparmağı bile kullanabildiler.
Araştırma grubunun önderi Paulina Kieliba’ya nazaran (UCL Bilişsel Sinirbilim Enstitüsü) bu çalışma protez kavramında ihtilal yaratabilir.
Kieliba, “Ancak oraya ulaşmak için, bu aygıtların beynimizle nasıl etkileşime girdiğine dair karmaşık, disiplinler ortası soruları araştırmaya devam etmemiz gerekiyor” diye de ekliyor.
https://scitechdaily.com/robotic-third-thumb-use-can-alter-how-the-hand-is-represented-in-the-brain/
Kaynak: Cumhuriyet Gazetesi