Google Stadia Neden Başarısız Olacak?

Google, yenilikçi bulut oyun hizmeti için tüm birinci elden oyun geliştirmeyi durdurduğunu duyurduğunda, Stadia bu hafta büyük bir engelle karşılaştı. Şirket bir değil iki geliştirme stüdyosunu kapattı ve Assassin’s Creed’e yeşil ışık yakan vizyon sahibi üretimci Jade Raymond’a veda etti. Google, Stadia’nın bundan sonra üçüncü taraf stüdyolarla güçlü iştirakler kurmaya odaklanacağını tez ediyor.

Öteki bir deyişle: Stadia, oyun ittifakalrının geri kalanından farklı durmak için en büyük talihini kaybetti. Her vakit kendi kimliğini oluşturmak için çaba eden bir hizmet için bu büyük bir darbe. Şimdi ölmemiş olsa da, Stadia’nın birkaç yıl sonra hala ortalıkta olup olmayacağını merak etmek mantıklı.

Rastgele bir özel oyun olmadan, Google Stadia’yı PC, PS5 yahut Xbox Series X’ten ayıracak hiçbir şey yok. Stadia’nın tasarruf zarafeti, 500 dolarlık bir konsola yahut daha da kıymetli bir bilgisayara olan gereksinimi ortadan kaldırarak her vakit sahip olduğunuz platformlarda oyun oynama yeteneği idi.

Soru, bu özelliğe muhtaçlık duyan çok sayıda insan olup olmadığı. Tom’s Guide, Google Stadia incelemesinde bunun olmayabileceğini savunuyor. Ve bu kitle önümüzdeki birkaç yıl içinde yığınlar halinde ortaya çıkmazsa, Google Stadia, sorun arayışında olan kolay bir tahlilden öteye gidemeyecek.

“Stadia kimin için?”

Fareler, klavyeler, kulaklıklar, monitörler, masaüstü bilgisayarlar, dizüstü bilgisayarlar, oyunlar, akış hizmetleri ve Web tarayıcıları ortasında çok sayıda inceleme yazıyoruz. Ve ne cins bir eser olursa olsun, bir tane yazmak için her oturduğumuzda birinci soru daima tıpkı oluyor: “Bu kimin için?”

Spesifikasyonlardan, fiyattan yahut özelliklerden çok, rastgele bir eserle ilgili en kıymetli şey, gaye kitlesidir. Son derece kusurlu bir eser potansiyel kitlesi için yararlı olabilirse, bir seviyede, tekrar de dikkate almaya pahadır. Neredeyse kusursuz bir eser potansiyel kitlesine makul bir yarar sağlamıyorsa, onu görmezden gelmek muhtemelen en uygunu olacaktır.

Google Stadia hakkında çok hayranlık duysak da “Bu kimin için?” sorusuna tatmin edici bir karşılık bulamadık.

Tarih de bu durumu az ya da çok oranda doğruladı. Google, kesin satış sayıları konusunda son derece temkinli davransa da, geçen Nisan ayı itibarıyla yaklaşık bir milyon kişinin uygulamayı indirdiğini biliyoruz. Tek başına bu büyük bir sayı ve elbet Stadia o vakitten beri büyüdü. Ancak PS5’in daha kısa müddette dört kattan fazla sattığını düşünün – ve PS5 en az 400 dolara mal olurken, Stadia uygulaması fiyatsız.

Stadia’nın kütüphanesi çoğunlukla “temel” oyunlardan oluşuyor. Bunlar ekseriyetle Assassin’s Creed Valhalla, Final Fantasy XV, Shadow of the Tomb Raider, Mortal Kombat 11, Sekiro: Shadows Die Twice, Jedi: Fallen Order ve gibisi üzere tamamlanması düzinelerce saat süren büyük, cömertçe üretilmiş maceralar. Genel olarak konuşursak, cep telefonunda düzgün çalışan daha kolay üretimlerin tersine, bu oyunları çalıştırmak için bir konsol yahut PC’ye gereksiniminiz var.

Lakin orijinal bir konsol için 500$ ödeme ile yalnızca alakart oyun satın alıp yayınlamak ortasında seçim yapıldığında, oyuncular birinci seçeneği en az dört katına çıkarıyor üzere görünüyor.

Bu noktayı bir kuşku gölgesinin ötesinde kanıtlamak, erişebildiğimizden daha fazla data gerektiriyor. Fakat sağduyuya nazaran sonuç, Stadia’nın oyunlarının genel olarak Stadia’nın hizmetlerini gerektirmeyen bir izleyiciye hitap ettiği tarafında. Doom yahut Watch Dogs 2 yahut Octopath Traveler oynamak isteyen bir oyuncuysanız, muhtemelen esasen birebir şeyi yapabilen bir sisteme sahipsinizdir.

Stadia’nın azalan yararları

Google Stadia, konsolların ve PC’lerin eşleşemeyeceği birkaç özellik sunuyor -en azından birinci çıktığında. Stadia’da bir oyun satın alırsanız, oturma odanızdaki büyük bir kara kutuda yaşamak zorunda değilsiniz. Oyununuzu bir PC’de oynayabilirsiniz; TV’de oynatabilirsiniz; bir akıllı telefonda oynayabilirsiniz; hatta onu bir Mac’te bile oynatabilirsiniz -kendi başına neredeyse Google’ın tüm deneyini haklı çıkaran bir özellik.

Lakin bu fikirler 2019’da neredeyse ihtilal niteliğindeyken, o vakitten beri çok daha yaygın hale geldi. Xbox Game Pass ile Nvidia GeForce Now ve Cloud Gaming (Beta) üzere hizmetler ayrıyeten oyunları rastgele bir bilgisayara ve birçok akıllı telefona yayınlamanıza müsaade veriyor.

En büyük fark -ve GeForce Now ve Xbox Cloud Gaming’in çoklukla Stadia’dan daha âlâ olmasının nedeni- Nvidia ve Microsoft’un hizmetlerinin aslında sahip olduğunuz donanımdan tam olarak yararlanmanıza müsaade vermesi. Bir Xbox yahut PC’niz varsa, bir oyunu indirebilir ve isterseniz gerçek vakitli, hatta çevrimdışı olarak çalıştırabilirsiniz. Farklı bir platform kullanmayı tercih ederseniz, oyunu yayınlayabilirsiniz.

Stadia temel oyunlar sunarak, lakin oyuncuları bir yayın dağıtım sistemine kilitleyerek, aslında kitlesinin aslında sahip olduğu güçlü teknolojiyi atlıyor. Bu, bir konsolun aşinalığı yahut bir PC oluşturmaya harcanan sıkı çalışma üzere, oyuncuların ekseriyetle ekipmanlarına bağlı hissettikleri gerçeğini görmezden geliyor.

Daha da kıymetlisi, tecrübenizi büsbütün Google’ın ellerine bırakıyor. Stadia’nın sunucuları âlâ oynamıyorsa -ve bazen yapmıyorlar- tek oyunculu bir oyun oynasanız bile beklemekten öteki seçeneğiniz yok. Oyun orta sıra birkaç kare düşerse yahut art plan dokularını düzgün halde oluşturmazsa yahut sesi yanlış bir biçimde senkronize ederse, bu, (muhtemelen) aslında sahip olduğunuz konsolu yahut bilgisayarı kullanmaktan daha berbat bir tecrübe oluyor.

Tanıdık bir seçim

Yeniden de, Stadia’da çok sayıda özel oyun olsaydı, bu problemler hakikaten değerli olmazdı. Oyuncular, Breath of the Wild oynamak için Nintendo Switch yahut Demon’s Souls oynamak için PS5 satın almada rastgele bir sorun görmedi; donanım maliyeti olmadığından, Stadia’da heyecan verici bir özel oyun satın almak daha az sorun teşkil edecektir. (4K’da oynamak istiyorsanız ayda 10 dolarlık bir abonelik fiyatı var lakin bu yeniden de orijinal bir konsol için 300-500 ABD dolarından çok daha az.)

Bir yıldan uzun müddettir piyasada olmasına karşın, Stadia’nın çok az özel oyunu var: Gylt, Crayta ve Orcs Must Die 3. Üç oyun da güzel, lakin “sistem sattıracak” dediğiniz şey değil. Bunun dışında, hepsi bir PC yahut konsolda pek uygun oynayacakmış üzere görünüyor; oyunların “Stadia”lık bir yanı yok. Artık Stadia’nın birinci sınıf beklentileri esasen sıfır olduğuna nazaran, özel bir patlama daha da uzak bir mümkünlük üzere görünüyor.

Bu bizi Stadia’nın boynundaki meşhur değirmen taşına geri getiriyor: Bu oyunları oynamak için daha uygun araçlara sahip insanlara oyun satan bir hizmet ve her vakit da o denli oldu. Yararlanan gerçek bir teçhizatı kısıtlı seyirci kitlesi olduğunu inkar etmiyoruz. Lakin tüm göstergeler, bu kitlenin çok küçük olduğunu ve klâsik oyun sistemlerinin her zamanki kadar tanınan olduğunu gösteriyor.

Somut bir örnekle sonlandıracak olursak, Cyberpunk 2077, Stadia’nın büyük patlama yaşamasını sağlayabilecek bir oyundu. Cyberpunk 2077, PS4, PS5, Xbox One ve Xbox Series X’te mevcut olsa da, sırf PC’de (bir şekilde) düzgün bir formda çalışıyor. Ve Stadia aslında kullanıcılara tek bir oyun fiyatına yüksek kaliteli bir bilgisayar sunuyor.

Lakin tecrübeli yapımcı Jacob Novik’in de belirttiği üzere, Cyberpunk 2077, yamalandıktan sonra (neredeyse) başka platformların birçoklarında olduğu kadar uygun olacak ve Stadia’yı tekrar başladığı yere koyacak. Âlâ çalışan tanıdık bir şey ile neredeyse tıpkı halde çalışan yeni bir şey ortasında seçim yapıldığında, beşerler çoklukla birincisini tercih edeceklerdir.

Kaynak

Kaynak: Technopat