Beş bilim insanı yanıtladı: Uzaylılar var mı?

Vazifeye geçen ay gelen NASA Lideri Bill Nelson da 4 Haziran’da, uzay ajansında misyonlu araştırmacılardan, pilotların son 20 yılda bildirdiği UFO müşahedelerini incelemesini istediğini açıkladı.

Bununla birlikte Dünya dışındaki beklenen akıllı ömür ve mikroorganizmalar için pek çok çalışma da yürütülüyor.

Pekala gündemi saran bu hususta uzmanlar ne düşünüyor? The Conversation, 5 bilim insanına “Uzaylılar var mı?” sorusunu sordu ve yanıtlarını derledi:

Astrobiyolog Jonti Horner:

Bana nazaran bu sorunun karşılığı mutlaka evet. Lakin bence asıl soru şu olmalı: Uzaylılar bize, onları keşfedebileceğimiz kadar yakın mı?

Çünkü uzay inanılmaz derecede büyük. Son yıllarda cihandaki çabucak hemen her yıldızda gezegen olduğunu öğrendik.

Samanyolu Galaksisi’nde 400 milyar kadar yıldız olduğu kestirim ediliyor. Bunların her birinin 5 gezegeni var diyelim. Bu da sadece galaksimizde 2 trilyon gezegen olduğu manasına geliyor. Ve cihanda Samanyolu’ndaki gezegenlerden daha fazla galaksi olduğunu biliyoruz.

Bu kadar fazla sayıda yeri göz önüne alırsak, akıllı ve teknolojik olarak gelişmiş hayat da dahil olmak üzere, bana nazaran Dünya’nın hayat barındıran tek gezegen olduğuna inanmak imkansız.

Ancak dünya dışı ömrü bulacak mıyız? Bu güç bir soru. 1 milyar yıldızdan birinin akıllı yaşama konut sahipliği yaptığını hayal edin.

Bu, galaksimizde teknolojik olarak gelişmiş ömrün bulunduğu 400 yıldız olduğu manasına geliyor. Lakin galaksimiz çok geniş. Bir ucundan başkasına 100 bin ışık yılı uzaklık var. Yani 400 yıldız, ortalama 10 bin ışık yılı uzaklıkta olabilir. Bu, uzaylı sinyallerini tespit etmek için, en azından şu anda, çok uzak bir aralık.

Yani uzaylı ömrünün var olduğuna inansam da bunun ispatını bulmanın son derece güç olduğunu düşünüyorum.

Astrofizikçi Steven Tingay:

Evet. Fakat bu ‘cesur’ bir argüman. Bunu şöyle netleştireyim: “Uzaylı” terimini, Dünya dışı yerlerde ikamet eden bütün hayat formları olarak kabul ediyorum.

Öte yandan şu anda “yaşam”ın tarifi konusunda bir fikir birliği yok. Bu çok karmaşık bir kavram. Lakin Dünya’dan diğer bir yerde bakteri üzere bir şey bulsaydık, bunu uzaylı ömrü olarak sınıflandırırdım.

Cihan, yüz milyarlarca galaksi içeriyor. Bu galaksilerin her birindeki yıldızların sayısı milyarlara varabiliyor. Dahası, bu yıldızların birçok en az bir gezegene sahip. Bu gezegen sistemleri, ömür için gerekli görülen ögeleri barındıran varlıklı bir element karışımından oluşuyor.

Münasebetiyle, ömrü oluşturan belli şartların yalnızca Dünya’da ortaya çıktığına inanmak güç. Ancak bu ömrün bakteri üzere mi yoksa irtibat kurabileceğimiz heyecan verici “teknolojik olarak gelişmiş bir uygarlık” mı olduğu şimdi bilinmiyor.

Gezegen bilimci Helen Maynard-Casely:

Dünya dışında bir yerde canlılara benzeyen bir şey bulmamızın an problemi olduğu kanaatindeyim. Bunun nedeni, Güneş Sistemimizde bildiğimiz yaşama mesken sahipliği yapma potansiyeline sahip yerler tespit etmemiz.

Jüpiter’in iki büyük uydusu Europa ve Ganymede’in buz altı okyanuslarını düşünün: Bunlar sıcaklığın uygun ve minerallere erişimin olduğu yerler.

Bu yüzden Satürn’ün uydusu Titan’a yönelik çalışmalar konusunda sahiden heyecanlıyım. Titan’ın yüzeyinde bir kadro değişik moleküllerin yanı sıra bunları taşıyabilecek etkin hava sistemleri de var.

Bunların hepsi göz önüne alındığında, bir yerlerde faal ömür için bir sistem bulmamız kaçınılmaz hale geliyor. Pekala bu hayat formları bize ‘merhaba’ diyebilir mi? Bu farklı bir mevzu.

Uzay teknolojisi uzmanı Rebecca Allen:

Soruya karşılığım evet. Lakin uzaylılar muhtemelen bize benzemiyorlar.

Sırf bizim galaksimizde 100 milyardan fazla gezegen (yaklaşık 6 milyarı Dünya’ya benziyor) olduğu kestirim ediliyor. Hasebiyle hayatın diğer bir yerde de var olma ihtimali çabucak hemen doğrulanmış durumda.

Fakat “uzaylı” sözünü duyduğumuzda, gözümüzde çoklukla insansı bir ömür biçiminin imgesi canlanıyor. Fakat Dünya’da bile en baskın ömür biçimi çok daha eski, küçük ve esnektir.

Mikroorganizmalardan bahsediyorum. Bu organizmalar, ömrün mümkün olmayacağı volkanik yarıkların etrafı üzere yerlerde var olarak bilime meydan okuyor. Uzaylı ömrünün “ekstremofil” (insanlar için ölümcül sayılan güç şartlarda hayatta kalabilen organizmalar) biçiminde olacağına bahse girerim.

Pekala ya daha gelişmiş ömür? Gerçek şu ki uzay çok geniş. Ve Kepler misyonundan, bırakın Dünya’ya benzeyen bir gezegen tanımlamayı, öteki dünyalar bulmanın sıkıntı olduğunu öğrendik. Hayatın Dünya’da gelişmesinin milyarlarca yıl sürdüğü gerçeğini de hesaba katın. İnsanlara benzeyen bir uzaylı cinsini bulma bahtımız çok zayıf.

Astrobiyolog Martin Van-Kranendonk:

Bu soruya yanıtım hayır. Büsbütün ampirik dataları kullanırsak ve sorunun, Dünya dışındaki rastgele bir hayat çeşidine atıfta bulunduğunu varsayarsak, o vakit yanıt (bildiğimiz kadarıyla) hayır olmalıdır.

Lakin elbette, bu soruyla ilgili bilgimiz hudutlu. Cihanın her bir noktasını hayat konusunda şimdi araştırmadık. Diğer bir kimyasal sistemde hayatı neyin oluşturduğunu bilmiyoruz. Dünya’da bile karbon temelli hayatın, üzerinde fikir birliğine varılmış bir tarifi yok.

Karşılığımı bir açıklık getirseydim “Bilmiyorum” derdim. Aslında bu soruya asla kesin olarak yanıt veremeyebiliriz. Fakat bunu manaya yolunda yürütülen pek çok çalışma var.

Tahminen bir gün gezegenler ortası komşularımız olup olmadığını yahut sahiden yalnız olup olmadığımızı öğrenebiliriz. Tahminen de asla öğrenemeyeceğiz.

Kaynak: Independent Türkçe

Kaynak: Cumhuriyet Gazetesi